Fietsen, zo gaat dat dus

In mijn blog To fiets or not to fiets heb ik uitgelegd welke fiets ik heb gekocht. Maar hoe is het om ermee te fietsen?

In den beginne kon ik niet zomaar in m’n eentje ergens heen, want ik had nog geen slot. Fietsen worden verkocht zonder slot onder het zadel en in de fietswinkels kun je alleen van die lullige spiraalvormige losse sloten krijgen. Met een stuk ketting en een hanglsot van de ijzerhandel, kan ik eindelijk alleen op pad.

Dan moet je wel goed zoeken naar een plaats waar je je fiets kunt parkeren, want er moet dus wel een paal of hek in de buurt zijn. Een prullenbak deed het laatst ook goed, al hoopte ik wel om bij terugkomst niets in mijn mandje te vinden.

Fietspaden zijn er niet. Wil je je niet door een auto worden overreden, is het veiliger om op de stoep te rijden. Dat houdt wel in dat je stoepranden op en af moet. Die dus niet van die handige laagjes hebben. Zelfs de fietspaden die langs de Partizanksi Boulevard lopen (de lange weg die ik moet nemen van huis naar het centrum/kantoor), hebben die laagjes niet. Handig he!

Dat zogenaamde fietspad is overigens ook een stoep waar mensen op de bus wachten, waar mensen eetkraampjes uitkomen en waar auto’s overheen kunnen steken van de straat naar de parkeerplaats. Er staat dan wel een fiets op geschilderd aan het begin en eind, maar dat zegt niets.

Uitzicht op het kruispunt vanuit het kantoor

Wandelaars erkennen fietsers ook niet. Fietsers zijn stomme dingen die er niet horen te zijn. Het gegeven: “Een vrachtwagen is groter dan een auto, een auto is groter dan een fiets en een fiets is groter dan een wandelaar”, zit niet in hun systeem. Ze gaan niet aan de kant. Soms begrijpen ze ook niet dat fietsers last hebben van gaten in de weg. Dan begrijpen ze niet dat je niet om ze heen gaat, maar recht voor hun neus stopt.

Ja, fietsen hier is raar.

Er is echter een pad langs de rivier wat wel echt een fietspad is. Tussen de rivier en het fietspad is een brede grasstrook waar mensen joggen, op het fietspad zijn fietsers en skaters de baas. Daarnaast op de ‘dijk’ lopen wandelaars met kinderwagens. Dat fietspad is denk ik mijn favoriete stukje van Skopje. Vandaag heb ik voor het eerst weer eens 20 km per uur kunnen fietsen in plaats van de slechts acht a tien op de stoep-op-stoep-af.

Ik kreeg ook helemaal zin om te skaten. Zou ik mijn blauwe Roces in mijn koffer mee terug kunnen nemen?