Kamperen aan zee

Vriend was tien jaar geleden op vakantie geweest in Griekenland en op één van die vakantiedagen waren ze terechtgekomen op een mooi strandje in de buurt van het dorpje Olympiada. Daar wilde hij opnieuw naartoe. Want hij was er zeker van dat het daar prachtig mooi was en je er nog op het strand kon kamperen ook.

Ik zei nog, tja, het is wel tien jaar geleden he, alles kan wel ontzettend veranderd zijn. En wie zegt dat je dat strand uberhaupt kan vinden? Maar dat maakte niet uit, we konden het allicht proberen.

En warempel, hij reed zo naar het strand toe en het was nog mooi ook! Misschien dat het zand vroeger wat witter was en de bar wat kleiner, maar voor de rest was het nog precies als hoe hij het zich herinnerde. (Had ik maar zo’n geheugen…)

De aankomst was wat rottig, want ik kon door mijn buikkrampen niet langer dan vijf minuten gewoon lopen voordat ik weer even dubbelgevouwen stil moest staan, maar met een uitgerold matje op het zand lag ik net zo prima als in de auto en de tent was ook in twee seconden opgezet.

Ik lag te liggen met een muziekje op de achtergrond en Vriend reed even naar het dorpje om wat te eten, wat flessen water en wat extra wc-papier te halen.

Hoe schemeriger het werd, hoe meer mensen zich aankleedden en het strandje verlieten. Naast ons stonden nog wat tentjes en aan de andere kant van de strandstoelen waren ook een aantal kampeerders. In het stukje bos daarachter stonden zelfs een aantal caravans opgesteld.

Sterren verschenen aan de hemel en de maan kwam als een prachtige rode halve bol de zee uit gekropen. Ik zag satellieten voorbij komen en misschien zelfs nog een vallende ster uit mijn ooghoek. Na een uurtje scheen de maan een mooie witte baan over de zee rechtstreeks naar ons tentje.

We kropen vroeg onze slaapzak op, want het was een lange dag geweest. Met de tentflap open en de ruisende zee op de achtergrond vielen we in slaap. We waren omstebeurt wakker terwijl de ander in een diep coma lag, (ik door feestende mannen op een boot aangemeerd aan de andere kant van de baai en Vriend door feestende mannen in een auto geparkeerd achter onze tent), maar dat maakte het gehele gebeuren niet minder speciaal!

Toen ik om 06:45 wakker werd, lag Vriend weer in coma en het was al te warm om nog in slaap te vallen. Ik voelde me inmiddels beter dan gisteren, dus ik trok mijn bikini uit de tas en liep als eerste van de dag de zee in.

Het water was heerlijk warm en ik kon tot op de bodem kijken.

Om 07:30 werd Vriend wakker en pakten we als de wiedeweerga onze spullen in voordat het weer te warm zou zijn. Om 08:15 zaten we op een strandstoel onder een parasolletje met een Café Frappé. Twee uur later was er geen strandstoel meer vrij.

Om 13:00 vonden we het welletjes en gingen we langzaamaan weer op huis aan.

Helaas heb ik door mijn falende gezondheid dit weekend geen foto’s gemaakt van de maan, van ons tentje, van het strand, van de lege kampeerstoelen, van de volle kampeerstoelen, van de zee, van de vele auto’s, van de reis en van de extreem bruine serveerster. De onderstaande foto is de enige herinnering aan dit machtig mooie weekend. Wie weet, tot over tien jaar…

Vriend op Grieks strand bij Olympiada op zondagochtend 29 augustus 2010 om 09:00