Funny how it works, energy

No, not the type of energy which ‘comes out of the wall’, but the type that comes out of yourself.

After a long boring day at work, there’s nothing more I would rather do than being more boring at home that night. After a (forced) non-productive day at work, I have absolutely no energy left at night. The only thing I want to do is read, watch a movie, máybe check my Facebook. But that’s about it. I can’t deal with important tasks or social activities on an evening after a draining day. There just cán’t be a productive night after a forced non-productive day at work.

When I have to run, think, switch, deal, lead, talk, basically: Work Hard, now thén I’m all up for a productive evening. I find time to write an article for IKKI, just like that. I answer all my standing e-mails, I even write a blog about it all right now. And it’s already 21.30. So, how does that work? How can working hard want to make me work harder? How can stimulating my mind during daytime, give my mind more energy for the evening?

I don’t get it, but it’s quite a handy in the case of a good day at work. Not so handy when nothing much is going on at work though. But isn’t there a loophole? Can I maybe find a way to trick my mind into believing it was a very satisfactory day with a lot of thinking and multi-tasking? If somebody knows the answer, or has a creative idea, please let me know! It might get me overworked, but it’s a good test, I would say. “Work hard, work harder.”

Wadlopen. Wat? Lopen!

Al een aantal jaar stond het op mijn planning om te gaan wadlopen en eindelijk was het zover. Er werd een CouchSurfing Event georganiseerd, ik had nog niets te doen op de geplande datum én ik kon een vriend met een auto vinden die ook graag meewilde. En zo geschiedde het dat ik wederom op een zaterdag mijn wekker zette.

Wadlopen wordt ook wel mudwalking genoemd in het Engels, en waarschijnlijk dekt dat beter de lading dan de Nederlandse term. Okee, je loopt op het wad, maar dat wad bestaat vooral uit modder!

We stappen over de dijk en zien het wad liggen, de eerste paar honderd meter glibberen we door de modder, steeds zo’n tien tot twintig centimeter wegzakkend in de blub. Gelukkig had ik mijn gympen lekker strak aangetrokken, anders was ik ze zeker kwijt geweest! Feit 1: Het klopt dat het verstandig is om schoenen met hoge wreef aan te doen.

Na het modderige stuk komt er een waterig stuk. Een zogenaamde vaargeul. Ook nu staat er nog aardig wat water in de geul, we waden tot onze dijen door het water. Feit 2: Als het koud weer is, is wadlopen een stuk minder aangenaam!

Vervolgens hebben we een zanderig stuk. Dat is wel even lekker om een beetje uit te rusten. Wel raak ik in de stress vanwege de zon. Ik wil niet verbranden, maar er is hier geen ontkomen aan. Feit 3: Als het koud weer is, is op het wad de wind je vijand. Als het warm weer is, moet je oppassen voor de zon.

Na een bezoekje aan de wachtershut, lopen we weer terug. Dit gaat vooral over hard zand, wat erg fijn is. Maar dan moeten we ineens nog een diepe geul oversteken. Mensen met rugzakjes op hun hoofd, sommigen tot hun oksels in het water. Wadlopen, het is me wat! Feit 4: Je kunt niet wadlopen wanneer je ongesteld bent.

Het allerlaatste stuk is weer het eerste stuk. We moeten door de blub. Dat is behoorlijk zwaar, zo na al vier uur ploeteren. Daarbij had ik eigenlijk het idee om mijn schoenen weer mee terug naar huis te nemen, maar ik heb nu geen zin meer om ze eerst schoon te maken. Feit 5: Van wadlopen word je vies.

Na een lekkere bak patat met mayo kan ik zeggen: wadlopen is fun!

The Quest for the Best Ice Coffee

Since the weather was quite nice the last few weeks, I have been trying out different iced coffees in different places. I can tell you, there’s quite some difference indeed.

I’ve been to five places so far, and because of the very diverse plusses and minusses, I haven’t decided on my favorite yet. Who has any coffee place to add for me to check out?

Starbucks – Frappuccino – € 3,45 / € 3,95
Plus: Good cup, good straw, nicely crushed
Minus: Too sweet, a lot of ice on the bottom

Bagels&Beans – Ice Coffee – € 2,60
Plus: Nice flavour, very affordable
Minus: Cup not see through, too small straw

Your Coffee – Iced Latte – € 2,80 / € 3,80
Plus: Can add your own amount of sugar
Minus: Ice is not crushed

Coffee Company – Frozen Classic – € 2,95 / € 3,70
Plus: Very nice, bigger size is also quite a lot
Minus: The drink has two layers

Carla’s – Ice Coffee – € 3,90
Plus: Coffee without sugar, but with whipped cream
Minus: Cute cup, but not see-through, bad amount-price quality

Het WK: Ik geef er geen BAL om

Tja, ik hou gewoon niet van voetbal. Ik vind het totaal niet interessant hoe een stelletje Neanderthalers achter een bal aanrennen, elkaar in het gezicht schoppen, pootje haken en elleboogjes geven. Nooit leuk gevonden ook.

Ten eerste ben ik niet zo sportief, al dat ge-ren, nergens voor nodig. Ten tweede vind ik de wereldbedragen die die gasten ontvangen echt grote onzin. Daarbij zorgt het WK er ook nog eens voor dat consumenten die eigenlijk geen geld hebben, tóch onnodig grote bergen euro’s uitgeven aan plastic oranje zooi. Dat is nog slecht voor het milieu ook.

Die laatste reden geeft echter wel aan dat het WK al lang niet meer alleen om voetbal gaat. Ook vrouwen die normaal hun neus ophalen voor Studio Sport op zondagavond, staan als een stelletje verklede oranjegekken bij de buren in de tuin te toeteren.

Dus nu sta ik in dubio.

Hou ik vast aan mijn grote overtuiging dat ik voetbal kijken stom vind? (Wat gewoon de waarheid is.) Of geef ik toe aan de gekte en ga ik zondagmiddag ook ergens DE wedstrijd kijken? Gewoon, vanuit sociaal oogpunt, zoals bijna driekwart van alle kijkers, omdat ik van mijn land hou?

Als ik denk aan de man die gisteren in de trein zijn mening gaf over hoe er gevoetbald werd en wat de gemoedstoestand van de voetballers nu is, kruipen de kriebels weer mijn nek in en denk ik: “Voetbal kijken, dat nooit!” Maar als ik denk aan de gezelligheid die van iedereen afstraalt, denk ik: “Misschien toch?”.

Voetbal kijken zonder te kijken, is dat mogelijk?

Filmtip

‘PS: I love you’ is een heerlijke film van het type ‘alles komt goed’. Het is de verfilming van het boek geschreven voor Cecelia Ahern. Normaliter is ‘het boek altijd beter’ en dat zal in dit geval waarschijnlijk ook zo zijn, maar het is zo lang geleden dat ik dat boek gelezen heb, dat ik dat niet meer kan beoordelen. Ik vond het in ieder geval een hele fijne tranentrekkende film. Perfect voor een avond waarop je je vriendje even mist, maar weet dat het nog maar zes weken duurt voordat je hem weer ziet!

Naar de kapper

“Mistakes teach you important lessons. The biggest mistake you can make, is doing nothing because you’re too scared to make a mistake.”

Ja, van fouten kun je leren. Dat ik nooit meer naar de kapper ga bijvoorbeeld.

- Mijn haar wordt echt weer te lang, ik kan er geen lekker model meer inkrijgen. Ik moet naar de kapper.
- Hmm… Wil ik met dit weer eigenlijk wel naar de kapper, dat zal wel lekker benauwd zijn onder zo’n plastic hoes enzo.
- Ja, maar ik denk al een paar weken dat er wat af moet, en het is ook wel warm om dat lange haar in mn nek te hebben.

- Goedemorgen, ik wil er graag een stuk afhebben. Het moet korter, zodat ik er weer een model in kan maken.
- Ja, het mag best kort, lekker weg uit mijn nek. Doe maar wat je denkt dat bij me past, het groeit hoe dan ook wel weer aan.

*schrik*